Door de Catlins naar Dunedin

Vandaag werden we om half 2 opgehaald voor ons vervolg van de tocht door de Catlins. Als ons ontbijt ons laatste rantsoen, daarna weer lui zitten lezen, de anderen waren inmiddels allang vertrokken en wij mochten gewoon tot half 2 blijven zitten. We hebben afwisselend buiten en bij de open haard gezeten. Het ene moment buiten toen de zon scheen in hempje en goed ingesmeerd want binnen de kortse keren verbrande je en het andere moment bij de open haard omdat de hagel met bakken naar beneden viel en de lucht diep grijs was. Zoals ze hier zeggen; 4 seizoenen in 1 dag en dat klopt, hebben we vaker meegemaakt.

Omdat onze maag toch wel wat ging rommelen rond een uur of 12, zijn we maar weer naar het kioskje gewandeld voor wat muffins ed. Daar kwamen we toevallig de Catlins Coaster tegen (zij waren daar voor een lunch stop) en na te hebben gedubbel checked bleek hij ons inderdaad om half 2 op te halen. Goed om 1. 50 uur zaten we in de Catlin Coaster voor het vervolg van onze tocht door de Catlins.

We gingen eerst richting een waterval in een regnwoudachtig gebied. Mooi om te zien. Vervolgens naar weer een vuurtoren, daar waren ook weer zeehonden, iets verderop waren de zeldzame yellow eyed penguins te zien. Echt heel grappig, die beestjes in het gras te zien lopen. Het lijkt wat onnatuurlijk omdat ik ze op tv eigenlijk alleen maar in sneeuwgebieden zie. Zo in het wild toch heel anders dan in een dierentuin.

Na een lange rit eindelijk in Dunedin aangekomen. Omdat het hier onze laatste avond is, zijn we wezen uit eten in een pizzeria, heerlijk gegeten. En hier zit ik nu achter de PC. Het is hier koud en regenachtig maar waarschijnlijk nog niet zo bar als in Nederland. Wij horen zo wat berichten over het weer namelijk. Ik ben er na drie weken in NZ te zijn eindelijk aan gewend geraakt dat het hier lente is en daarom is het ook heel raar om de kerstversieringen in Dunedin te zien, je hebt geen idee van Kerst omdat hier de lente in volle gang is.

Morgen reizen Susan en ik nog samen naar Christchurch, daar nemen we afscheid van elkaar. Susan gaat de 29ste weer terug naar Nederland en ik ga door (terug) naar het noorden van het Zuidereiland, naar het Abel Tasman Nat Park omdat ik vele goede berichten erover heb gehoord. En aangezien ik nog wat tijd 'over' heb vond ik dit een goed plan. Nouja, tijd over is niet het goede woord want ik wist na 2 weken al dat ik heel veel tijd tekort kom om echt alles te zien en te beleven. Maargoed ik heb een goede indruk voor de volgende keer dat ik ga.