Mount Egmont

Vandaag was het prachtig weer in New Plymouth. Had ik trouwens al verteld wat een mooi hostel ik zat, werkelijk. Het is het Seaspray House, een mooi oud huis en super stijlvol ingericht. Je kon zien dat het 2 meiden zijn die het runnen. Al die kleine details.... Ze hadden trouwens ook 1 hondje en 2 katten, zo gezellig.

Goed, heerlijk weer. Strak blauwe lucht lekker temperatuurtje. Vanuit het hostel kon je Mt Egmont zien liggen met de sneeuw op de top. Prachtig, helemaal omdat ik deze ging beklimmen vandaag. Ik had een shuttlebus geregeld, die me op kwam halen. Een heel aardige Maori man, open uitstaling en heel trots op zijn land en afkomst. Mooi om zo iemand te ontmoeten.

Er waren verder geen wandelaars die de berg gingen beklimmen, daarnaast is het hier een stuk rustiger, dus deze keer deed ik de wandeling alleen. Met de gedachte van mijn avontuur in de Tongariro Crossing keek ik wel twee keer uit natuurlijk. Maargoed, deze berg en wandeling was een stuk makkelijker en beter te doen in je eentje dus....

Weer een prachtige wandeling. Ik val in herhaling, ik weet het maar het is niet in woorden of foto's te bevatten wat je allemaal ziet en hoe je het ervaart. Nogmaals de kleuren van de natuur zijn heel scherp en de stilte.......Je hoort alleen het ruisen van de wind (omdat je zo hoog zit, klinkt het heel apart) en de vreemde geluiden van vogels die je niet kent. Het was een goed begaanbaar pad maar heel steil. Het was zo helder dat, terwijl ik Mt Egmont beklom, in de verte de Tongariro Crossing kon zien, 140 km verderop. Echt heel gaaf, je ziet de vormen van de bergen waar je paar dagen geleden heb gelopen. Onderweg kwam ik nog 2 Nederlandse meiden tegen. Dat was nieuw omdat ik toch niet veel Nederlanders tegenkom gedurende mijn reis. We hebben samen gepicknickt. Daarna zijn zij verder omhoog gegaan naar de sneeuw en ik ben afgebogen naar beneden, ik had even genoeg sneeuw gezien voor nu.

Omdat ik veel vroeger klaar was met de wandeling dan gepland, heb ik er nog een wandelingetje van een uur aan vast geplakt. Heel mooi, deze was meer door de bossen, over bruggetjes en beekjes. Al met al was ik een uur te vroeg bij het beginpunt. No Worry's (zoals elke NZ-er hier zegt) ik vond het heerlijk om even wat te zitten en te drinken. Later kwamen de Nederlandse meiden er weer aan, nog ff kletsen en toen afscheid genomen.

Een gezellige terugreis gehad met mijn shuttlebus chauffeur. Ik heb hem wat Nederlands geleerd, hij moest heel erg lachen om onze harde g. Hij zou er hard op oefenen, zei hij.
Thuis aangekomen kwam ik Sian en Dave weer tegen, hier op de foto (links één van de eigenaresses van de hostel). Misschien had ik het al verteld maar toen Ly, Mak en ik in Tongariro zaten, waren we ze al tegen gekomen. Een heel leuk stel uit Engeland, heel relaxed en easy going. Ze vroegen of ik met ze mee ging eten en daarna naar de film, hartstikke leuk natuurlijk. Leuke avond met ze gehad.
Ze bleken de volgende dag, net als ik, ook naar Wellington te gaan. Ik kon met ze meerijden in hun auto. Prima! Zij blijven hier overigens ook voor een jaar en zoeken onderweg eens een keer werk.