In Greymouth zijn we samen op de bus gestapt naar Punakaiki, helemaal onvoorbereid, nog geen hostel of wat geregeld. Susan blijkt ook een control freak te zijn dus nix voor ons. Daar aangekomen moest Susan even bijkomen van de misselijkheid. De buschauffeur reed nogal onbehouwen en hard. Toen maar langs de weg en later langs het strand gelopen met onze grote rugzakken. Bij een aantal huisjes (wat (op een) hostel (b)leek), zijn we maar naar binnen gelopen. We konden of in een dorm (meer dan 4 pers op een kamer), of the honeymoon suite. Hij zei; You'll love it, or you'll hate it. Nou, we loved it. Heel leuk, een eigen pipo de clown en mama Lou huisje, heel schattig. We snappen niet dat iemand dat huisje niet leuk zou vinden.
Voor de keuken, douches en wc moet je alleen door de tuin naar het hoofd gebouwtje maar dat komt wel vaker voor, geen probleem. Ook de andere gasten waren jaloers op ons eigen huisje. We kenden elkaar nog maar een paar uur en we hadden nu al samen de honneymoonsuite, we moesten er erg om lachen.
Helaas was het de hele dag bewolkt en regenachtig en konden we niet veel meer doen. Maar 's avonds klaarde het op en werden we getrakteerd op een prachtige zonsondergang.
Dit hostel ligt namelijk aan de zee. De zee hier is trouwens veel wilder dan aan de andere kant, de oost kust. Heel machtig om de te zien. Er is hier nix te doen. Er is natuurlijk een I-site, een soevenierwinkel en een klein eethuisje, daar kan je brood, groente en fruit kopen uit hun eigen keuken, maar het is hier echt fantastisch mooi. De zee, de hoge bergen en de ongerepte natuur....echt prachtig. Ook geen bereik met mijn mobiel, dus voor iedereen die mij smst........ Zondag ben ik weer te bereiken, denk ik.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten