De omgeving van Punakaiki

Na heerlijk te hebben geslapen in ons huisje, hij ging af en toe wat heen en weer door de wind, hebben we ontbeten. Daarna aangevangen met onze 1ste wandeling. The trumari track, een korte wandeling van 15 min maar zeer de moeite waard. Kon alleen maar bij eb, naar een baai met hele mooie rotsen en dergelijke. Echt prachtig, en die zee, hoe die tegen de rotsen aankwakt, prachtig het geluid en de kracht....We zijn daar zo'n 2 uur geweest, toen weer terug naar de hostel ff broodje met ei gegeten. Eieren konden we bij het hostel kopen, zagen we vanochtend. Daarna aan onze 2de wandeling begonnen the pororari river track. Het was nog te bezien of we die hele wandeling konden doen omdat het zo geregend had. Het kon zijn dat we op een plek tot onze knieen door het water moesten waden. Maargoed, eerst zien dan geloven. Deze wandeling leidde langs de bovengenoemde rivier en was weer eens prachtig. Op de rivier wat kajakkende mensen, heel gezellig allemaal. En inderdaad na 2 uurtjes wandelen moesten we wel een beekje oversteken. Dus wij dachten dat het allemaal wel mee viel. Toen we dachten na 4 uur wandelen zo'n beetje bij het einde aangekomen te zijn, bleken we dus toch nog de rivier te moeten oversteken...shit shit shit. We hadden ook geen zin om weer 4 uur terug te moeten lopen terwijl we bijna klaar waren met de wandeling. Dus wij de stoute schoenen uitgetrokken, broekspijpen opgerold, camera's en horloges veilig opgeborgen in de rugzak, schoenen eraan vast geknoopt en proberen door de ijskoude rivier te waden. Eerst was het plan om door het smalste gedeelte van 2,5 meter te lopen maar dat was te diep en de stroming was te hard. Dan maar door het wat ondiepere gedeelte van 6 meter. Waar de stroming wat minder was. Zo gezegd zo gedaan, wat was dat water koud, en de stenen glad. Heel rustig naar de overkant gelopen, het was dus gelukt. Een hele overwinning. Daar onze voeten op laten drogen maar toen was er een volgend gevaar. Paarden, loslopende paarden die ons wel heel interessant vonden. Nu ben ik bang voor loslopende dieren maar Susan helemaal. Die had de schoenen al aan en zette de mars er al in, terwijl ik mijn sokken nog niet eens aan had. Tja, altijd wat trager he. Dus ik als een gek sokken aan mijn natte zanderige ijskoude voeten, schoenen aan, half gestrikt en het op een lopen gezet, want de paarden kwamen steeds dichter bij. Doodeng, ging nog liever 4 keer door de rivier, maargoed dat is ook geen optie omdat paarden makkelijker door het water gaan dan wij. Maargoed, ze bleken gewoon nieuwsgierig, toch doodeng, vier van die loslopende paarden die op je af komen lopen. Ze bleven eigenlijk ook gewoon staan, maargoed. Uiteindelijk kwam de wandeling uit op het dorp (bestaande uit dus de I-site, souvenier winkel en eetcafe, waar ik nu zit mijn blog bij te werken).

Het is vandaag trouwens aardig opgeklaard, het begon bewolkt en na verloop kregen we weer een strak blauwe lucht. Het weer is hier echt heel veranderlijk, met als voordeel dat het ook nooit lang echt slecht blijft. Vanavond gaan we lekker uit eten en daarna in de hot tub voor ons huisje. Morgen moeten we toch echt die pancakerocks maar eens gaan bekijken want daar kwamen we per slot van rekening voor. Zo, ik ben weer helemaal bij. Zoals je leest vermaak ik me nog steed prima. Tot later.