Waar ik al bang voor was: ik bleek Wellington niet echt leuk te vinden. Een te grote stad, erg veel wind dus koud. Dit komt omdat het helemaal in het zuidelijke puntje van het Noordereiland ligt en zee alom. En het ging ook nog regenen. Ook Sian was niet echt enthousiast... Ik had al een hostel geboekt maar die hadden kantoortijden van 9 tot 12 en van 5 tot 9, hmmmm. Lekker gastvrij. Ik kon er dus niet in toen we om 2 uur arriveerden. En toen we door de ramen keken, leek het verreweg van schoon, echt zo'n studentenhuis. Oud, vochtig en onverzorgd. Eiuw!
Sian en Dave hadden nog geen hostel, dus bellen en regelen, bleek toch bijna alles vol te zitten. Omdat Sian, net als ik, absoluut niet in een dorm wilden (meer dan 4 pers op 1 kamer) bood Dave al aan dat wij, de meiden, op een 2pers kamer gingen en hij in een dorm, de schat. Aangezien mijn hostel er wat viezelig, morsig uitzag. Maargoed uit eindelijk konden ze in een hostel bij mij om de hoek, dat vond ik wel fijn dat ze zo dichtbij waren.
We zijn met z'n 3-en de stad in gegaan. Later zijn zij naar een pub gegaan en ik wilde nog wat van de stad zien omdat ik al besloten had niet langer dan 1 nacht te blijven. Heb wat rondgelopen en toen de Cable Car (kabelbaan) naar de top van een berg genomen voor een mooi uitzicht over Wellington en een wandeling in de Botanic Garden.
Was fijn, was heel onrustig geworden omdat ik nog niet in mijn hostel kon en omdat ik nog heel wat moest regelen voor mijn volgende bestemming. Door lekker door de mooie tuinen van de stad te struinen werd ik weer helemaal rustig. Mijn grote rugzak had ik in de auto laten liggen dus die hoefde ik niet mee te sjouwen, gelukkig. Toch zo'n kleine 20kg.Na mijn wandeling door de tuinen ben ik weer met de Cable Car naar beneden gegaan en terug gelopen naar mijn hostel. Wat een pokke end zeg, heb erwel een uur over gedaan. Onderweg ben ik nog geholpen met het vinden van de weg, werd weer gewoon aangeboden. Daar aangekomen was het echt zo vies als we door de ramen hadden gezien, jak! Maar de hostelmanager (Duitse knul) en de gasten waren erg aardig, dat compenseerde een beetje.
Maargoed ik wilde er geen dag langer blijven. Dat hield in een Ferry (veerpond) regelen voor het Zuidereiland, mijn volgende stop. Had onderweg al in een telefooncel geprobeerd om het via mijn flexipass te regelen maar de onvriendelijke man zei dat ik er te laat mee was. Nou, dan regel ik het zelf wel. Dus zelf naar de Ferry gebeld, heb 45 min in de wacht gezeten, toen maar opgehangen. De hostelmanager en ook andere gasten zeiden dat het me wel zou lukken om aan boord te komen, omdat ik alleen een passagier was, zonder auto.
Ondertussen had ik Dave en Sian gesmst maar kreeg geen reactie, bleek nog niet aangekomen te zijn . Toen tussen het wachten door ook maar gebeld. Ze waren ongerust omdat ze nog nix van me hadden gehoord. En ik kan hun wel bereiken maar zij mij niet, heel raar. Ze brachten mijn spullen, heel lief. Ze gingen nog uit (het was zaterdag) en vroegen of ik meeging. Maar ik had zo de balen van het vieze hostel en dat ik de Ferry niet te pakken kreeg dat ik maar vroeg naar bed ben gegaan.
Dave stelde me nog gerust en zei dat het wel goed kwam. Hij zou me morgenvroeg naar de Ferry brengen en proberen wat te regelen en als dat niet lukte gingen we gewoon weer terug. De schat. Vond ik erg fijn en lief van hem.
Deze avond niet gedouched, zou ik alleen maar viezer van worden denk ik, en vroeg naar bed, zodat de dag zo snel mogelijk voorbij zou zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten