Geen Tongariro Crossing

Vandaag werd ik wakker en het regende nog steeds pijpestelen dus ik zag letterlijk en figuurlijk de bui al hangen. Om half 7 stonden we in pyama bij de receptie om te vragen of de crossing doorging. Om 7 uur wist de eigenaar van de hostel meer. De crossing ging niet door. Balen! Maar weer terug naar bed.

Toen we voor de 2e keer wakker werden, besloten Mak en Ly door te reizen naar Wellington, ze moeten over een paar dagen de auto inleveren, vandaar. Dus we moesten afscheid nemen, mijn route gaat van uit hier ergens anders naartoe. Met pijn in mijn hart zwaaide ik ze uit, was zo gezellig. Nu bleef ik achter op een plek, zo uitgestorven..... Nou ja, nix aan te doen.

Al gauw kreeg ik nieuwe 'vrienden' aan de balie van de hostel. Een duitse jongen en meisje waren van plan om een andere wandeling te doen. En ik had geen zin in nix doen dus ik vroeg of ik mee mocht, geen probleem zeiden ze. De jongen had ik om half 7 al aan de balie gezien. Allerschattigst, hij heet Lars (is gelijk goed natuurlijk omdat ik positieve gedachten bij die naam heb he Loon?) hij is 19 jaar en spreekt allerbelabberst engels. Maargoed wel gezellig met die twee. Dus wij maar een andere wandeling gedaan en aan de foto's te zien klaarde het weer helemaal op. Balen dus voor de Crossing. We liepen van de hostel de weg op en achter me zag ik ineens die hele mooie vulkaan met sneeuw op de top. Prachtig. Toen we hier gister naartoe reden was ie niet te zien vanwege de regen- wolken. Maar is het geen plaatje?!

Goed wij een wandeling gedaan van zo'n 4 uur (alvast oefenen, want de crossing is 8 uur) naar een waterval. Omdat het de hele nacht geregend had bleek het pad nogal modderig te zijn (zacht uitgedrukt). Te zien ook aan mijn schoenen.

Het was best een zware wandeling maar de vergezichten en de waterval (50 meter) was echt de moeite waard.

Toen we na 5.5 uur terug waren kregen we van de hosteleigenaar te horen dat we morgen de Crossing konden doen. Jippie. Had ik al gezegd, een wandeling van 17 km over drie vulkanen.

Moet prachtig zijn. Dus goed nieuws. Lars en ik gaan hem samen doen. Waarschijnlijk rijd ik weer met hem mee naar Taupo, maar dat weet ik nog niet. Dus vanavond maar weer vroeg naar bed voor de Crossing morgen. Groetjes en tot blogs.

Nogmaals vind ik het heel leuk om al jullie mails en reacties te lezen. Blijf vooral doen. Heb alleen geen tijd om persoonlijk te reageren. Misschien als ik weer een x gratis internet heb.