Naar Whangarei

In Auckland heb ik een buspas geregeld waarbij je een aantal reisuren koopt. Het leuke van deze flexipass is dat ook The locals met deze pas reizen. Je zit dus niet alleen met backpackers in een bus. Heel handig. Je belt ze en zegt dat je een trip wilt reserveren van A naar B en je kunt zo opstappen, dezelfde dag nog. Daarnaast ook een BBH card geregeld (tip van Fleur). Hiermee krijg je vele kortingen en een lijst leuke en goede hostels te boeken met korting.
Zo gezegd, zo gedaan. Een bustrip geregeld naar Whangarei en ook meteen een leuk hostel uitgezocht. Best spannend. Ik ben al niet zo'n beller en nu moest het ook nog in het engels. Help. Maar het ging heel goed.
Rond half 2 ben ik op de bus gestapt voor een 3,5 uur durende reis naar Whangarei. Ik heb me geen moment verveeld, ik keek mijn ogen uit. Wat een mooie omgeving. Ik bleef maar foto's maken. Op een gegeven moment ben ik er maar mee opgehouden, ten eerste omdat de schoonheid van de natuur niet op een foto te vatten is en ten tweede zou mijn fotokaart van 550 stuks zo vol zijn.
Het is net of het in NZ veel groener is, en dan bedoel ik niet in veel meer bomen en struiken maar de kleuren lijken veel intenser. Het groen van het gras doet je gewoon zeer aan de ogen, zo groen. Het blauw van de lucht lijkt ook veel blauwer. Misschien komt het wel omdat de zonnestralen hier in NZ veel intenser zijn. Dat is in ieder geval mijn theorie. Weet niet of andere NZ-gangers ook die ervaring hebben?
In Whangarei aangekomen werd ik opgehaald door de eigenaar van mijn nieuwe hostel. Deze was erg netjes en praktisch. Ik had een cabine voor mezelf. Er stond eigenlijk niet veel meer in dan een bed voor de rest was het erg netjes, schoon en vooral erg praktisch allemaal. Ook hier vond ik de andere gasten in eerste instantie wat afstandelijk. Veel stelletjes.
Eerst maar op zoek naar een supermarkt. De eigenaar had het wel uitgelegd op de weg naar de hostel maar dat was ik ondertussen alweer allang vergeten. Natuurlijk heb ik de verkeerde afslag genomen en liep ik zowat de stad uit. En langzamerhand werd het steeds donkerder. Weer terug gelopen, na 5 km en na gevraagd te hebben de juiste weg ingeslagen. Eindelijk de supermarkt, ondertussen had ik al een uur gelopen en was het al donker. Niet zo fijn, was ook zwaar gefrustreerd. Na boodschappen te hebben gedaan, zat ik om 10 uur aan mijn avondmaal. En ben daarna naar mijn cabine gegaan om te slapen.