Dagje Auckland

Vandaag scheen het zonnetje en was het heerlijk weer.
Na gewekt te worden van het brandalarm (iemand had in de kamer gerookt) heb ik in de serre van dit huis in het zonnetje ontbeten. Eerst wat aangerommeld en toen op pad gegaan. Met de bus naar Auckland-city, een van de grootste steden van NZ. De voorstad doet me erg denken aan een set van een oude westernfilm door de gevels van de gebouwen. Het hart van de stad lijkt net New York. Allemaal hoge gebouwen en alles is GROOT. Eerst ben ik op zoek gegaan naar de Sky Tower, de hoogste toren (volgens mij 325 meter hoog) van NZ. Ik stond nog geen 5 tellen op mijn plattegrondje te loeren of ik werd al aangesproken door een meneer die mij aanbood te helpen de weg te vinden. Dit was zijn werk! Toch niet te geloven, in Auckland zijn mensen die hun geld verdienen om mensen wegwijs te maken in de stad. Zouden ze in de hele wereld moeten invoeren. Te beginnen bij de alle vreemde wijken die ik moet lopen als postbode ;-)
Met dat ik de beste man vroeg waar de Sky Tower was, zag ik dat betreffende toren op nog geen 500 meter afstand. Beetje moeilijk over het hoofd te zien maargoed. Eerst heb ik daar een flexi pass gekocht. Een soort giga strippenkaart voor de bus om door heel NZ te reizen. Daarna ben ik de toren op gegaan. Bovenin een prachtig uitzicht over de stad, over de haven, parken en gebouwen. In de vloer glasplaten zodat je naar beneden kon kijken. Voor mensen die hoogtevrees hebben geen optie, man wat was dat hoog! Best spannend op hier overheen te lopen. Terwijl ik er rond liep, sprong er eentje, als in de zin van vermaak, van de toren. Apart gezicht. Later naar de haven gelopen, daar even in het zonnetje op de trap gezeten wat drinken. Daarna heb ik voor 1.60 dollar de 'Link' bus gepakt (een bus die de hele tijd rondjes rijdt in de stad) om naar het Auckland Domein te gaan. Een groot park met uitgestekte grasvelden en mooie bomen. In dat park is een zogenoemde wintergarden, een grote broeikas met allemaal mooie bloemen, planten en bomen. Prachtig en die geuren..... Jammer genoeg had ik geen tijd meer om in een soort van oertuin te gaan, ook in de wintergarden, want de boel ging sluiten. Door een soort van mini-bos in het park ben ik weer richting centrum gelopen. Ik was trots op mezelf dat ik de weg naar het centrum weer terug vond. Maargoed met de Sky Tower als focuspunt was dat ook moeilijk te missen. De bus terug gepakt richting hostel. Goeie halte uitgestapt, ook heel knap van mij. Vlakbij de hostel had ik een wandelroute ontdekt die rond een krater van een vulkaan loopt. Op de terugweg maar ff meegepakt. Een mooie route. Vanaf de top een prachtig uitzicht over Auckland. Op de terugweg kwam ik mezelf weer tegen want ik ben drie keer verkeerd gelopen en dat op een route die rond een berg loopt. Hoe krijg ik het voor elkaar! Ik kwam precies aan de andere kant uit van waar ik was begonnen (de route heeft namelijk meerdere ingangen), dus ik moest weer terug over de berg naar de andere kant. Nog heerlijk tot mijn enkels in een koeievlaai gestaan, want de koeien lopen er gewoon los te grazen (best spannend om zo dichtbij te komen). Maargoed ik ben uiteindelijk weer bij mijn beginpunt uitgekomen. Na gegeten te hebben (een kliek van de pasta van gister) heb ik geprobeerd een bus te boeken naar Whangarei maar helaas lukt dat niet buiten kantooruren. Morgenvroeg gaat de gastheer mij hiermee helpen. Anders vrees ik dat ik hier nog een nachtje moet slapen. Als dat het geval is wil ik de Houraki Gulf bezoeken. Ook al heb ik best een leuke dag gehad en lees ik dat verschillende mensen mij maar wat stoer vinden, zo voelt het nog niet. Ik vind ik het nog wel lastig om dit alles alleen te ondernemen. Ik hoop dat ik er na verloop van tijd wat meer van kan genieten. Ik bent helemaal op mezelf aangewezen en dat vind ik niet altijd leuk. Ben constant bang de weg kwijt te raken en dan radeloos door de straten te moeten dwalen. Dit terwijl nota bene vandaag iemand MIJ naar de weg vroeg, het moet niet gekker worden! Voel me wat kwetsbaar want het is zo duidelijk dat ik toerist ben met mijn rugzak, fototoestel en plattegrond in de hand. Maargoed ik heb niet het gevoel dat iemand daar misbruik van maakt. De meeste mensen die ik tegenkom voelen zich vereerd dat jij hun land bezoekt en vinden het leuk je te helpen. Al met al viel het vandaag best mee. Heb gezien wat ik wilde zien en ben uiteindelijk weer aangekomen bij de hostel. Het zal wel wennen denk ik, hoop ik.